Kasze jęczmienne w kuchni

Spożywanie kasz jęczmiennych jest zalecane w diecie podstawowej lekkostrawnej, wysokobłonnikowej, niskotłuszczowej, niskobiałkowej, a także oszczędzającej wydzielanie soków żołądkowych.

Spożywanie kasz jęczmiennych jest zalecane w diecie podstawowej lekkostrawnej, wysokobłonnikowej, niskotłuszczowej, niskobiałkowej, a także oszczędzającej wydzielanie soków żołądkowych.
fot. Nataliya Arzamasova/Shutterstock

Jęczmień i przetwory jęczmienne od niepamiętnych czasów odgrywały ważną rolę w żywieniu ludności zamieszkujących naszą strefę geograficzną. Kasze jęczmienne są gotowane na różne sposoby w zależności od konsystencji, jaką chce się uzyskać. Na konsystencję wpływa rodzaj kaszy, ilość dodanej wody oraz technika gotowania. Podczas przyrządzania można uzyskać kasze sypkie, półsypkie, rozklejane rzadkie i rozklejane gęste. Kasze ugotowane na sypko lub półsypko mogą być dodawane do drugich dań, zwłaszcza mięsnych oraz stosowane jako dodatki do zup. Kasze półsypkie mogą służyć do przyrządzania zapiekanek i kotletów. Podczas gotowania kaszy białka, skrobia i beta-glukany ulegają pęcznieniu, co powoduje wzrost jej objętości, która zależy głównie od ilości dodanej wody. Ilość kaszy użytej do przyrządzania określonej potrawy zależy od jej rodzaju, przewidywanego przyrostu objętości, a także od oczekiwanej konsystencji, np. żeby otrzymać 500 ml krupniku należy zużyć 20 g suchej kaszy, natomiast na danie podstawowe zaleca się zużycie 80-100 g. Spożywanie kasz jęczmiennych jest zalecane w diecie podstawowej lekkostrawnej, wysokobłonnikowej, niskotłuszczowej, niskobiałkowej, a także oszczędzającej wydzielanie soków żołądkowych. Ze względów kulinarnych kasze jęczmienne powinno się produkować z jęczmienia jarego, ponieważ gotują się krócej niż kasze z odmian ozimych. Gotowa kasza jęczmienna powinna mieć swoisty smak i zapach oraz barwę jasnoszarą z zielonkawym lub żółtawym odcieniem.