Miód i jego właściwości zdrowotne

Miód używany był , gdy ludzkość nie znała jeszcze cukru, a wykorzystywano go do słodzenia potraw, jako środek wzmacniający oraz przyspieszający gojenie ran.

Miód używany był , gdy ludzkość nie znała jeszcze cukru, a wykorzystywano go do słodzenia potraw, jako środek wzmacniający oraz przyspieszający gojenie ran.
fot. Elena Shashkina/Shutterstock

Miód znany był już w starożytności. Pierwsze wzmianki o miodzie pochodzą z Egiptu. Na płaskorzeźbie egipskiej sprzed 5000 lat przedstawiona została scena miodobrania. Miód używany był , gdy ludzkość nie znała jeszcze cukru, a wykorzystywano go do słodzenia potraw, jako środek wzmacniający oraz przyspieszający gojenie ran. Jego właściwości docenili Hipokrates i Pitagoras, którzy twierdzili, że zawdzięczają mu długowieczność. Z kolei Pliniusz, Wergiliusz i Arystoteles chwalili miód za jego właściwości odżywcze i aromat. W Rzymie, atleci przed swoimi występami spożywali duże porcje miodu. Młodzi małżonkowie, przez miesiąc po ślubie spożywali miód, aby począć zdrowe potomstwo. Stąd też wywodzi się nazwa miesiąc miodowy. Miód jest bardzo kaloryczny, bo 100 dag zawiera 300 kalorii, mimo tego jest dobrze przyswajany przez organizm i zawiera ponad 60 składników bardzo cennych dla organizmu. Miód naturalny zawiera w sobie cukry proste i złożone czyli: glukozę, fruktozę l lewulozę. Innymi składnikami są: białka, sole mineralne, kwasy organiczne i witaminy. Uwzględniając to wszystko miód pod względem odżywczym jest kompozycją bardzo udaną. Inną ważną cechą miodu jest jego długa trwałość do spożycia, ale posiada też on jeden minus, a mianowicie wchłania obce zapachy, dlatego też nie należy przechowywać go w niezamkniętych naczyniach czy też obok produktów o mocnym zapachu. Kolory miodu przybierają różne barwy, co zależy od kwiatów z jakich pszczoły zbierały nektar.

Gatunki miodu:

  • Lipowy, który jest bardzo jasny, o zapachu lipy i mięty. Cieszy się on największą popularnością ze względów zdrowotnych, bo jest idealny w leczeniu przeziębień.
  • Miód gryczany charakteryzuje się silnym zapachem i ostrym smakiem, zawiera dużo mikroelementów: selenu oraz żelaza, a także rutynę. Polecany jest w leczeniu anemii.
  • Z kolei miody akacjowy i wrzosowy mają właściwości odmładzające i uelastyczniające skórę.

Do innej grupy zalicza się miody spadziowe, czyli: jodłowe, świerkowe, dębowe. Miód taki tworzony jest ze spadzi, którą produkują mszyce, żywiące się liśćmi. W efekcie tego przyjmują one białko, a wydalają węglowodany. Następnie ta słodycz zbierana jest przez pszczoły i przerabiana na miód. Miód taki zawiera dużo soli mineralnych: fosforu, wapnia i żelaza. Posiada ciemną barwę, często zielonkawą, a czasem nawet czarną. Charakteryzuje się żywicznym i korzennym aromatem.

Lecznicze właściwości miodu znane są od dawna. Używano go do sporządzania maści kojących ból i gojących rany, pomaga w leczeniu sklerozy, a także przy nadciśnieniu, chorobach serca, wrzodach żołądka i dwunastnicy, pobudza apetyt. Pół szklanki wody z łyżką miodu na godzinę przed położeniem się, zapewnia spokojny sen. Pijmy i jedzmy miód na zdrowie, najlepiej na pierwsze śniadanie, ale pamiętajmy musi to być miód naturalny bez żadnych dodatków chemicznych.