Rodzaje i gatunki pieprzu

Dwa najcenniejsze gatunki pieprzu czarnego to Malabar i Tellicherry. Oba gatunki pochodzą z wybrzeża Malabar w Indiach i uprawiane są zwykle na tych samych plantacjach.

Dwa najcenniejsze gatunki pieprzu czarnego to Malabar i Tellicherry. Oba gatunki pochodzą z wybrzeża Malabar w Indiach i uprawiane są zwykle na tych samych plantacjach.
fot. pixabay.com

Podając przyprawy na stół, zawsze wstawiamy pieprz i sól. Gotując coś, automatycznie sięgamy po pieprz i sól. Niektóre osoby w trosce o zdrowie i optymalną sylwetkę odstawiają sól, której przypisuje się działanie zatrzymywania wody w organizmie, ale o tym, że pieprz jest szkodliwy nie powiedział jeszcze nikt. A nawet ma działanie wspomagające trawienie. Dlatego warto bliżej przyjrzeć się tej przyprawie.

Krótka historia pieprzu

Pieprz jako przyprawa był już znany 4000 lat temu w Wietnamie czy w Indiach. Na pewno nikogo to nie zdziwi, ponieważ kraj ten słynie z używania wielu przypraw, a także różnych mieszanek ziół i roślin, które poprawiają smak jedzenia. Jednak oprócz tego, że był on przyprawą stosowano go jako walutę w handlu. Ziarno pieprzu było cenione na równi z perłą, dopiero po znalezieniu kolejnych krain, gdzie rośnie to ziarno przez odkrywcę Vasco da Gamę, jego cena spadła na tyle, że zaprzestano nim płacić, a zaczęto go używać w kuchni. W Europie pierwszy raz pojawił się u Fenicjan, którzy handlowali z arabskimi nomadami. Potem przyprawa ta zaczęła pojawiać się szerzej w kuchni greckiej i rzymskiej, aż trafiła do całej Europy.

Roślina, która rodzi cenne ziarenka

Do Polski pieprz jest sprowadzany najczęściej z Indii, Malezji, Indonezji oraz Brazylii. Ogólnie jest to owoc pestkowca typu jagoda. Pnącza mogą mieć nawet wysokość 15 metrów. Każde pnącze musi dojrzewać do wydania owoców przez 2, nawet 5 lat, ale za to owocuje przez kolejne 20 - 40. Kolor czy aromat odróżniające od siebie rodzaje pieprzu uzyskuje się za pomocą zbierania jagód etapami.

Gatunki dla znawców

Dwa najcenniejsze gatunki pieprzu czarnego to Malabar i Tellicherry. Oba gatunki pochodzą z wybrzeża Malabar w Indiach i uprawiane są zwykle na tych samych plantacjach. Jednak tylko 10% tych upraw można nazwać potem Tellicherry, ponieważ spełniają one ustalone warunki, pozostała część upraw z tego wybrzeża nazywana jest po prostu Malabar. Te dwa gatunki mają najbogatszy smak i aromat, dlatego też są tak chętnie wykorzystywane przez mistrzów kuchni.

Najpopularniejsze rodzaje pieprzu

W każdej kuchni zawsze znajdzie się miejsce dla pieprzu czarnego. Ale oprócz niego jest jeszcze kilka wariantów, które dobrze jest poznać, ponieważ mogą okazać się lepsze w naszej kuchni. Są to:

  • czarny - najbardziej popularny, najtańszy i używany praktycznie do każdej potrawy.
  • biały - jest to praktycznie nasionko z jagody pieprzu. Zmielone ma delikatny smak i bogaty aromat, dlatego najczęściej używa się go do doprawiania ryb, zup, sosów i marynat.
  • zielony - to najłagodniejsza odmiana pieprzu. Zielone nasionko to niedojrzały owoc suszony w niskiej temperaturze. Wrzucony na przykład do sosu czy bulionu rozwija się i wydobywa swój lekko pikantny smak. Oprócz przyprawiania nim zup, sosów czy mięs dodaje się go do deserów.
  • czerwony - hoduje się go we Francji, w smaku jest słodko-gorzki, winny, ale łagodny. Używa się go nie tylko w kuchni wytrawnej, ale też w czekoladach.
  • cytrynowy - nie jest to oryginalna jagoda, a mieszanka pieprzów czarnego i białego oraz kwasku cytrynowego. Zwykle mieszanki używa się do doprawiania mięs i ryb.
  • cayenne - jeden z najpopularniejszych pieprzów wyrabiany z suszonych i roztartych papryczek Chilli. Bardzo ostry. Używa się go w kuchni orientalnej i meksykańskiej.
  • kubeba - pochodzi z Indonezji. Ma brązowo - czerwony kolor i smak podobny do gałki muszkatołowej. Używany w kuchni indonezyjskiej, francuskiej, ale też do mięs czy dań warzywnych.
  • syczuański - jak nazwa wskazuje ta roślina pochodzi z Chin. Nie jest to gatunek pieprzu czarnego, jednak ma zapach i smak do niego podobny. Najlepiej jest uprażyć nasiona, a potem utrzeć, aby wydobyć jego smak do potraw kuchni azjatyckiej czy mięs.
  • długi - charakteryzuje się podłużnym kształtem. Ma słabszy aromat od pieprzu czarnego, ale w smaku jest bardziej pikantny i lekko słodkawy.
  • ozdobny - najczęściej używa się go do dekoracji parapetów. Pieprz ozdobny można uprawiać w domu, w doniczkach. Jego zielono - białe liście wyglądają bardzo ładnie na tle innych kwiatów. Jednak roślina ta potrzebuje ciepła i wilgoci, aby ładnie wyrosnąć.

Od teraz planując zakup tej przyprawy, warto dobrze przyjrzeć się opakowaniom i krajowi pochodzenia ziarenek, aby nie dać się nabrać na drogi pieprz z krajów, w których on tak naprawdę nie rośnie. Można też poeksperymentować z rodzajami, których do tej pory unikaliśmy, nie widząc do czego się przydadzą.